Bugün ilk kez Nokia 770‘e göz atma fırsatım oldu. Nokia bu cihazı duyurduğundan beri pek çok site ve hayran ile blogosphere’in önemli parçalarından biri haline geldi. Nokia 770, doğası gereği İnternet’in nimetlerinden sonuna kadar faydalanan geek alemi için ilaç gibiydi: ne çok ucuz ne çok pahalı, gerçek bir Linux dağıtımı olan maemo yüklü gelen bir cep bilgisayarı, ya da Nokia’nın deyimiyle “Internet Tablet” olarak pek çok kişinin hayalini süsledi. Önce bir kısım şanslı yazılımcının eline geçirdiği cihazla ilgili hep aynı şey tekrarlanıyordu: “yavaş, hafızası az, PIM uygulamaları yok, vs.vs. … ancak harika!”

Cihazı ele geçirdikten sonra farkedeceğiniz ilk şey tahminlerinizin ötesinde ufak olduğu olacak. 1 saate yakın süren ilk göz atma fırsatım sonunda edindiğim izlenimler genelden hiç farklı değil:

Hız: Daha önce sipariş vermemiş olmamın iki sebebi vardı: yavaş olması biri, hafıza problemleri ise diğeriydi. Ne yalan söyleyeyim, Nokia 770 yavaş bir cihaz. Ama neye göre olduğunu açıklamam lazım: Windows XP bilgisayarınızla kıyaslarsak çok yavaş, Nokia 6630 cep telefonumun arayüzü ile kıyaslarsak yavaş, ortalama bir Pocket PC ile kıyaslarsak azıcık daha yavaş, Nokia 9500′ın arayüzü ile kıyaslanırsa hızlı, Nokia 7710 ile kıyaslanırsa çok hızlı. Peki hangisiyle kıyaslamalı? Tabii ki ekran çözünürlüğü açısından bakarsak son 3 örnek önemli oluyor. Bu durumda bana göre nasıl? Bu cihaz sadece azıcık yavaş!

Web browser: Bazıları hantal dedi bu cihazın browser’ı için. Evet masaüstü PC ile kıyaslayınca hantal. Peki rakip sayılabileceği bir cihaz olan HP Ipaq hx4700 ile kıyaslarsak? 624 mHz’lik bir canavar olan 4700′den hızlı! Sayfaları çizmesiyle olsun, kablosuz ağ üzerinden sayfayı çekmesi olsun, gayet yeterli bir hızda çalışıyor. Uyumlu mu diyenler için diyebileceğim şu: Ekşi Sözlük, GMail, birkaç WordPress blogu gezdim ve benim uyumluluk çıtamın üzerinde yer aldı. Bir de GMail üzerinde Google Talk çalıştırsa tadından yenmeyecekti, ona sanırım uyumluluk testini yapmadığı için Google izin vermedi, çünkü sayfa “Standart” olarak calışıyordu.

Uygulamalar, arayüz ve çok işlemli çalışma: Beraberinde gelen radyo çok süratli. Kulaklık takıp denemedim ama dışarı iyi ses veriyordu, ofisi çınlatmasın diye kısmak zorunda kaldım. Müziği açtıktan sonra Web browser’da iki sayfa açıp halen tıkır tıkır çalışmasını izledim. Arka tarafta çalışan FBReader’da büyük bir kitap açıktı, ona bir daha baktım. Geçişler hiç sorunsuz ve anında idi. Bu da hafıza yettiği sürec uygulamaları kapatmadan kullanmamızın iyi olacağını gösteriyor.

Hazır yormaya başlamışken blogumun RSS feed linkini eklemeyi de denemek istedim. Gidip blogumun sayfasını açıp(beraberinde gelen Opera birden çok sayfa açmayı destekliyor) sağ alttaki feed linkine basılı tuttum. Evet, bir kutu çıktı ve oradaki “Copy link location” seçeneğiyle adresi kopyaladım. Ana sayfadaki News kutusundan bir feed açtım. Hemen alttaki ekleme butonu kendini belli ediyordu. Tıkladım ve orada biraz zorlandım. Paste seçeneği için yine basılı tutma sistemini tercih ederdim, sol alttan menüyle yapılıyormuş. Onu da aştık ve voila! Bütün bunları yapıp RSS feedimi çekerken ne müzik kesildi ne de ciddi bir yavaşlama oldu. Tamam belki uygulamalar ve menülerin çizilmesi biraz zaman alıyor ama, bütün bunları bu küçücük cihaz, bu kadar sessiz ve bu kadar soğukkanlılıkla(ısınmıyor demek istiyorum) nasıl yapıyor diye soruyor insan. Arayüz ufak pürüzler yüzünden 10 olmasa da 9 puan alıyor benden. Performans da “anında tepki” veremediği için 8 puan. Bir ilk için gayet başarılı. Hafıza sorunlarına ise hiç girmeyeceğim çünkü hiç yaşamadım.

Son olarak tasarım ve ekran: Nokia 770′in en büyüleyici yanı şüphesiz ekran. Ancak o ekranın özellikleri bir kenara, sunumu o kadar güzel ki, insan elinden bırakmak istemiyor. Boyutlar inanılmaz. Ağırlık tüy gibi. Ok tuşları daha iyi olabilirmiş ancak genel olarak tepki vermeleri, hissedilebilmeleri güzel. Sol taraftaki üç düğme sırayla geri dön, menü ve açılış sayfasına dönüş için kullanılıyor. Ekranın tepesinde tam ekrana geçişs düğmesi, uygulamaya göre fonksiyon kazanan bir + / – düğmesi (mesela müzik çalarda ses kısıyor, FBReader’da ise sayfayı kaydırıyor) ve son olarak da açma/kapama düğmesi yer alıyor. Bunların yeri de ele alınca “gayet iyi” dedirtiyor. Hep iyi yanlarından bahsetmişken garip gelen bir noktayı atlamayayım: ekrana bastığınızda sanki korumasız bir LCD’ye fazla baskı uyguluyormuş gibi bir görüntü yaratıyor, LCD’de su dalgalanması oluşuyor. Bunun uzun vadede bir sorun yaratmayacağını umuyorum.

Uzun lafın kısası kime gösterdiysem şaşkın bakışlarla inceleyip “harika” tepkisi aldığım bir cihazla karşı karşıyayız. Artıları malum ancak el yazısı tanıma konusunda sınıfta kaldığını eklemeden edemeyeceğim, belki daha uzun bir incelemeden sonra bunun sebebini ya da çözümünü bulabilirim. Şimdilik fazla üzerine gideceğim bir konu da değil zaten.

Bütün bunların yanında bir de kötü haberim var: bu cihaz Türkiye’de resmi yollarla edinilemiyor. Kararın arkasında yatan düşünceyi tahmin etmeye çalışmak gereksiz ancak benim gibi bu cihazı edinmek isteyenler için ek külfet getirmesi ve resmi destek bulamayacak olmam cihazın önemli eksileri olarak kalıyor.

Yakın gelecekte daha detaylı bir inceleme ile görüşmek üzere.